|
Zoals de geruchten gaan, werd de jonge Argibald, in zijn matig tot redelijk verlopen jeugd, bij absentie van vrienden, vooral geinspireerd door zijn moeder, die haar reacties jegens zijn geestelijk gehandicapte geesteskinderen tot zijn 18e immer positief wist te houden ten doele de jonge kunstenaar voor een complete zenuwinzinking te behoeden. Toen zij uiteindelijk toch uit de school klapte, zat er voor het enfant terrible van de Zeister vingerhaakvereniging niks anders op dan zijn heil te zoeken in het Utrechtse. De stad die hem met ware lust omhulde als de surrogaat baarmoeder waar hij onderbewust toch al zo lang naar zocht. Met de kroontjespen, als het kind waar hij zich dagelijks aan vergrijpt, sloot hij een vriendschap voor het leven ten doele zijn gedchtenkronkels in rechte lijnen aan het papier toe te vertrouwen. Argibald's geesteskinderen werden, naast de Inktpot, onder andere geadopteerd door:
Het U-blad Bekijk ook werk van Argibald in de sectie 'beeld'. Maar bezoek bovenal Argibalds eigen site www.argibald.nl. |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |