|
Gepubliceerd in Inktpot 8
Ik hoorde voor het eerst over de tentoonstelling op de dag van de opening. In die tijd vierde ik grote triomfen met de strip Ruben, die ik met Stefan van Doorn maakte voor het Utrechts Universiteitsblad. Het geval wilde dat wij twee weken voordien een aflevering van Ruben geheel en al aan Mondriaan gewijd hadden. Maar de curatoren van het Mondriaanhuis hadden ons niks gevraagd! Oh wat een eer zou het zijn om geëxposeerd te worden in het geboortehuis van de Grote Mondriaan! Het zou zeker niet onopgemerkt blijven in artistieke kringen, en we zouden toch een stapje dichter bij Piet himself komen te staan! Reden genoeg om de bewuste Ruben-strip zelf maar in Amersfoort af te leveren. Eenmaal in Amersfoort viel het echter nog niet mee het Mondriaanhuis te lokaliseren. Het was een nogal onopvallend huis in een dito buurt, en de verwachte drommen mensen die zich voor de grootse gala-opening van de expositie stonden te verdringen waren in velden noch wegen te bekennen. Sterker nog, Stefan en ik waren de enige bezoekers. We besloten het doel van onze reis voorlopig te verzwijgen voor de receptioniste en eerst het museum te bekijken. We waren zeer onder de indruk. Achter de wat armoedige facade bleek het Mondriaanhuis te beschikken over topstukken uit alle periodes! Maar bij het zien van de Victory Boogie Woogie kregen we argwaan. De werken bleken stuk voor stuk reproducties. Bij nadere beschouwing bleek het Mondriaanhuis zelfs nog niet te beschikken over een giro-afschrift met de handtekening van Piet. Met de striptentoonstelling was het niet veel beter gesteld. Met een bot nagelschaartje had iemand wat plaatjes uit oude Eppo's en stripboekjes geknipt en in wissellijstjes van de HEMA gepropt. In de gemiddelde wachtkamer treft men een interessantere verzameling strips. Iedere schroom om onze strip aan te bieden viel van ons af. We wendden ons tot de receptioniste, die de tentoonstelling zelf samengesteld bleek te hebben. Ze was in principe wel bereid onze strip in de tentoonstelling op te nemen, maar de lijstjes waren op. We spraken af dat wij zelf even naar de HEMA zouden lopen om er één te halen. Zij bleef op haar post om eventuele bezoekers te ontvangen. Toen we buiten stonden sloeg de vertwijfeling toe. "Weet je wat," zei Stefan, "Die Piet kan de pot op." Zwijgend liepen we naar het station. Het begon zachtjes te regenen. Ype Driessen |
         |
In Amersfoort staat het geboortehuis van Piet Mondriaan, dat tegenwoordig dienst doet als museum. Ergens in de jaren '90 kwam men in dit zogeheten Mondriaanhuis op het lumineuze idee een tentoonstelling te organiseren over Mondriaan en strips. In de loop der eeuwen hebben zich namelijk vele striptekenaars door Mondriaan laten inspireren, of zelfs rechtstreeks uit zijn werk geciteerd. Bovendien doen veel van Mondriaans werken zelf aan een strippagina denken, "met al die vlakjes enzo".